ἱπποκόμος
ἱπποκόμος, a groom
ἱππο-κόμος, ὁ, (κομέω)
- groom, esquire, who attended the ἱππεύς in war, Hdt. 3.85, 88, X. HG 2.4.6: generally, groom, Pl. Plt. 261d, PSI 4.371.13 (iii B.C.), Plb. 13.8.3, etc.; ἱ. τῶν καμήλων Philostr. VA 2.1.
- II Adj. ἱππό-κομος, ον, (κόμη) decked with horsehair, epith. of a helmet (not in Od.), κόρυς Il. 13.132, cf. S. Ant. 116 (anap.); πήληξ Il. 16.797; τρυφάλεια 13.339.
ἱππο·κόμος, ου (ὁ)
1 sorte d’écuyer ou de serviteur qui accompagnait le cavalier en campagne, Hdt. 3, 85, 88 ; Thc. 7, 75, 78 ||
2 en gén. serviteur chargé du soin des chevaux, des chameaux, etc. Philstr. 49.
Étym. ἵ. κομέω.
ἱπποκόμος, Pferde pflegend, haltend, gew. subst., Pferdeknecht, der das Pferd des Ritters im Kriege besorgt, Her. 3.85 ; Plat. Polit. 261d, Legg. II.666e ; Xen. Hell. 2.4.6.
ἱπποκόμος
ἱππο-κόμος, ὁ,
κομέω
- a groom or esquire, who attended the ἱππεύς in war, Lat. equiso, Hdt., Thuc., etc.