ἱππόκροτος
ἱππόκροτος, sounding with horses
ἱππό-κροτος, ον,
- sounding with the tramp of horses, ὁδός Pi. P. 5.92; γυμνάσια E. Hipp. 229 (anap.); ἱ. δάπεδα γυμνάσιά τε Id. Hel. 207 (lyr.), cf. AP 12.131 (Posidipp.): in late Prose, Chor. Lyd. 17.
ἱππό·κροτος, ος, ον, qui retentit du bruit des chevaux, Pd. P. 5, 123 ; Eur. Hipp. 229, Hel. 207 ; cf. Anth. 12, 131.
Étym. ἵ. κροτέω.
ἱππόκροτος, vom Hufschlage der Rosse ertönend, ὁδός Pind. P. 5.86, γυμνάσια, δάπεδα Eur. Hipp. 229, Hel. 207 ; Συρίη Posidip. 3 (XII.131).
ἱππόκροτος, -ον
- 1sounding with the tramp of horses ἱππόκροτον σκυρωτὰν ὁδόν P. 5.92
ἱππόκροτος
ἱππό-κροτος, ον
- sounding with horses, Eur.