ἴλλω
ἴλλω, plait
ἴλλω,
- v. εἴλω: aor. 1 Med. ἰλλάμην, plait, πλοκάμους IG 5(2).472.11 (Megalopolis, ii/iii A.D.).
ἴλλω (seul. prés.) rouler, Nic. Th. 478 ; d’où au pass. :
1 être mû d’un mouvement circulaire ou de va-et-vient, Soph. Ant. 340 ; Arstt. Cæl. 2, 14 ||
2 être enroulé, d’où être enveloppé, entouré (de liens) A. Rh. 1, 129 ; 2, 1250 ; p. anal. être pressé (par la foule) A. Rh. 2, 27.
Étym. εἰλέω.
ἴλλω, (= εἴλω, vgl. auch εἰλέω, εἰλύω), wälzen, herumdrehen ; ἀνὴρ γᾶν ἀποτρύεται ἰλλομένων ἀρότρων ἔτος εἰς ἔτος Soph. Ant. 340, mit den v.l. εἰλημένων u. παλλομένων, während die Pflüge sich wenden, mit kreisendem Pfluge, nicht activisch zu nehmen = die die Erde umwendenden Pflüge ; sonst nur sp.D., wie δεσμοῖς ἰλλόμενον Ap.Rh. 1.129, Schol. δεδεμένος ; ἰλλομένοις ἐπὶ λαίφεσιν, auf zusammengerollten Segeln, 1.329 ; ἰλλόμενός περ ὁμίλῳ 2.27, von dem Haufen umdrängt, umringt ; vgl. 2.1250 ; φεῦγε δʼ ἀεὶ σκολιήν τʼ οὐκ ἰθέαν ἀτραπὸν ἴλλων Nic. Th. 478, Schol. βάδιζε. – Von den Augen, schielen, blinzeln, Sp. – S. die Kompp.