ἱμαῖος
ἱμαῖος, of or for drawing water
ἱμαῖος [ῐ], α, ον, (ἱμάω)
- of or for drawing water, ἱμαῖον (sc. μέλος) song of the draw-well, Call. Hec. Fr. 260.66 Pf. [updated ref.], cf. Trypho ap. Ath. 14.618d.
ἱμαῖος, ος, ον [ῐ]
1 qui concerne l’action de puiser de l’eau ; subst. τὸ ἱμαῖον (s. e. μέλος) Call. fr. 42, air cadencé pour tirer de l’eau d’un puits ||
2 subst. ἡ ἱμαῖος (s. e. ᾠδή) Tryph. (Ath. 618e) air cadencé pour tourner une meule.
Étym. ἱμάω.
ἱμαῖος, zum Wasserschöpfen gehörig ; sc. μέλος, τό, Brunnenschöpferlied, Callim. frg. bei Schol. Ar. Ran. 1297, τὸ ᾆσμα, ὃ ᾄδουσιν οἱ ἀντληταὶ ἱμαῖον ; Suid.; bei Ath. XIV.619b wird ἱμαῖος ᾠδὴ μυλωθρῶν u. 618e aus Sophron. ἱμαῖος ἡ ἐπιμύλιος καλουμένη, ein Müllerlied, erwähnt, ἴσως ἀπὸ τῆς ἱμαλίδος, vielleicht mit Ilgen Scol. p. XXII ἱμάλιος zu schreiben ; Hesych. erkl. ἱμαῖος ᾠδή, ἐπιμύλιος ἢ ἐπανταῖος, wo man am wahrscheinlichsten ἐπαντλαῖος vermutet.