ἰλύς

ἰλύς [ῑ], ύος, ἡ,

• mud, slime, τεύχεα . . κείσεθʼ ὑπʼ ἰλύος κεκαλυμμένα Il. 21.318, cf. IG 1(2).94.20, 23, Zeno Stoic. 1.29, Inscr.Délos 354.19, etc.; of alluvial soil, Hdt. 2.7; ἰ. καὶ ψάμμος Hp. Aër. 9.
• • • 2 dregs, sediment, Id. Mul. 1.66; of wine, Arist. GA 753a24, al.
    • 3 impurity, αἵματος Gal. 1.603, cf. 616; στέρνων Androm. ap. eund. 14.35. [ἰλῡς -ῡν Choerob. in Theod. 1.331; gen. ἰλῠος APl. 16.230 (Leon.), A.R. 1.10, but ἰλῡος (metri gr. Hdn.Gr. 2.117) Il. l.c.] (Cf. Russ. il, Polish ił ‘mud’, ‘potterʼs clay’.)

ἰλύς, ῦος, ἡ (mit ἴλλω, εἰλύω zusammenhangend), Schlamm, Kot, τεύχεα – νειόθι λίμνης κείσεθʼ ὑπʼ ἰλῖος (Wolf ἰλύος) κεκαλυμμένα Il. 21.318, Her. 2.7 ; Arist. gen.an. 3.2 u. Sp.
[Bei Leon.Tar. 39 (Plan. 230) ist in ἰλύος das υ kurz.]

ἰλύς

Mud, slime: ὑπʼ ἰλύος κεκαλυμμένα Il. 21.318.

ἰλύς , ῦος: mud, slime, Il. 21.318†.

ἰλύς .ἰ_λύς, ύος

• mud, slime, dirt, Il., Hdt. Gen. ἰλῡος Hom., ἰλυος Anth.