ἴστωρ
ἴστωρ, one who knows law and right, judge
ἴστωρ or ἵστωρ, Boeot. ϝίστωρ Schwyzer 491, etc., ορος, ὁ, ἡ:—
- one who knows law and right, judge, ἐπὶ ἴστορι πεῖραρ ἑλέσθαι Il. 18.501; ἴστορα δʼ Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω 23.486; ϝίστορες witnesses, IG 7.1779 (Thespiae); τῶ τεθμίω ϝίστωρ Schwyzer 523.64 (Orchom. Boeot.); θεοὺς πάντας ἵστορας ποιεύμενος Hp. Jusj. 1init., cf. Poll. 8.106.
- II Adj. knowing, learned, Hes. Op. 792; ἵ. τινός knowing a thing, skilled in it, ᾠδῆς h.Hom. 32.2; ἐγχέων B. 8.44; κἀγὼ τοῦδʼ ἴ. ὑπερίστωρ S. El. 850 (lyr), cf. E. IT 1431, Pl. Cra. 406b. (From ϝιδ-τωρ, cf. οἶδα: ἵστωρ acc. to Hdn.Gr. 2.108, etc.)
ἴστωρ, att. ἵστωρ, gén. ορος (ὁ, ἡ)
1 qui sait, qui connaît, Hés. O. 790 ; τινός, Hh. 32, 2 ; Soph. El. 850 ; Eur. I.T. 1431 ; Plat. Crat. 406b, qqe ch. ||
2 p. suite, celui qui connaît la loi, d’où juge, Il. 18, 501 ; 23, 486 ||
3 postér. historien, Clém. 1, 793 Migne ||
➳ ἡ ἵ. Anth. 9, 505.
Étym. R. indo-europ. *ueid-, voir, savoir ; cf. οἶδα, ἵστωρ = *ϝίδτωρ.
ἴστωρ, ορος, ὁ (εἰδέναι), od. vielmehr nach Schol. Il. 18.501 u. Anderen ἵστωρ zu schreiben, wofür das abgeleitete ἱστορέω spricht, der Kundige, Wissende, kundig, Hes. O. 790, ᾠδῆς H.h. 32.2 ; der Augenzeuge, Zeuge, ἐπὶ ἵστορι πεῖραρ ἑλέσθαι Il. 18.501, ἵστορα δʼ Ἀτρείδην Ἀγαμέμνονα θείομεν ἄμφω 23.846 ; vgl. Soph. El. 840 ; Lehrs de Aristarch. stud. p. 116 ; Schömann Att. Prozeß p. 669 n. 40. – Oft bei sp.D., βίβλοι ἵστορες μύθων Antiphil. 11 (IX.192); auch fem., μελπομένη ep. (IX.505.16). – In Prosa selten, Plat. Crat. 406b, 407c u. Sp.
ἴστωρ
-ορος, ὁ (ϝίστωρ)
[ἰστ-, οἶδα. See εἴδω C One who knows.]
A referee or umpire Il. 18.501, Il. 23.486.
ἴστωρ , ορος (root ϝιδ): one who knows, judge, Il. 18.501, Il. 21.486.
ἴστωρ, ορος, or ἵστωρ
οἶδα
- Ia wise man, one who knows right, a judge, Il.
- IIas adj. knowing, Hes.; ἵστωρ τινός knowing a thing, Soph.