Ἰτυμονεύς
Ἰτυμονεύς, έως, acc. épq. -ῆα (ὁ) [ῑῠ] Itymonée, h. Il. 11, 672, etc.
Ἰτυμονεύς
- (ι)
- (ἐσθλός).
- Patronymic Ὑπειροχίδης.
- An Eleian slain by Nestor in his youth Il. 11.672.
Ἰτυμονεύς : son of Hypirochus in Elis, slain by Nestor, Il. 11.672†.