ἴτηλος
ἴτηλος, η, ον, expld. by Hsch. as ἔμμονος, οὐκ ἐξίτηλος, A. Fr. 42.
ἴτηλος, ος, ον [ῐ] constant, Eschl. fr. 37.
Étym. cf. ἐξίτηλος.
ἴτηλος, soll Aesch. frg. 32 für ἔμμονος gebraucht haben, von VLL οὐκ ἐξίτηλος erkl., standhaft.