ὀδονταγωγόν Save LSJ Bailly 2024 Pape ὀδοντ-ᾰγωγόν, τό, = foreg., Erasistr. ap. Cael.Aur. TP 2.4. ὀδοντ·αγωγόν, οῦ (τὸ) [ᾰ] c. le préc. C. Aur. Chron. 2, 4. Étym. ὀδούς, ἄγω. ὀδονταγωγόν, τό, Zahnzieher, sp. Medic.