ὀδοντοφυέω
ὀδοντοφυέω, cut teeth
ὀδοντο-φῠέω,
- cut teeth, Hp. Aph. 3.25, Pl. Phdr. 251c, Arist. HA 587b15, al.
ὀδοντοφυέω-ῶ, faire ses dents, Hpc. Aph. 3, 25 ; Plat. Phædr. 251c ; Arstt. H.A. 7, 10.
Étym. ὀδοντοφυής.
ὀδοντοφυέω, Zähne hervorbringen, zahnen ; Plat. Phaedr. 251c ; Hippocr.; Arist. gen.an. 5.8, H.A. 7.10.