ὀδονταλγία
ὀδονταλγία, toothache
ὀδοντ-αλγία, ἡ,
- toothache, Dsc. 3.19 (pl.), Poll. 2.96, Gal. 10.82, al.
ὀδοντ·αλγία, ας (ἡ) mal aux dents Diosc. 3, 22.
Étym. ὀδούς, ἄλγος.
ὀδονταλγία, ἡ, das Zahnweh, Sp.