ὀδοντοφόρος
ὀδοντοφόρος, bearing teeth
ὀδοντο-φόρος, ον,
- bearing teeth, κόσμος ὀ. an ornament for horses, consisting of strings of teeth, AP 6.246 (Phld. or Marc. Arg.).
ὀδοντο·φόρος, ος, ον, dentelé, Anth. 6, 246.
Étym. ὀδούς, φέρω.
ὀδοντοφόρος, Zähne tragend, κόσμος, ein Pferdeschmuck von aufgereihten Zähnen, Philodem. 27 (VI.246).
ὀδοντοφόρος
ὀδοντο-φόρος, ον,
φέρω
- bearing teeth, κόσμος ὀδ. an ornament formed of strings of teeth, Anth.