ὀλεσίοικος Save LSJ Bailly 2024 Pape ὀλεσί-οικος, v. ὠλεσίοικος. ὀλεσί·οικος, ος, ον, qui ruine ou perd une maison, Lib. t. 4, p. 143, 13. Étym. ὄλλυμι, οἶκος. ὀλεσίοικος, hauszerstörend, vgl. ὠλεσίοικος, Lobeck Phryn. 701.