ὀλεσίπτολις
ὀλεσίπτολις, city-destroying
ὀλεσί-πτολις, ὁ, ἡ,
- city-destroying, Tryph. 453, 683.
ὀλεσί·πτολις, εως (ὁ, ἡ) qui ruine ou détruit une ville ou des villes, Triphiod. 453, 583.
Étym. ὄλλυμι, πτόλις.
ὀλεσίπτολις, Städte zerstörend, Tryphiod. 453, 683.