ὀλετήρ
ὀλετήρ, a destroyer, murderer
ὀλετ-ήρ, ῆρος, ὁ,
- destroyer, murderer, Il. 18.114, Alcm. 43, Nic. Th. 735, etc.:—fem. ὀλέτειρα, Batr. 117, Euph. 3, AP 11.424 (Piso).
ὀλετήρ, ῆρος, adj. m. destructeur, meurtrier, Il. 18, 114 ; Nic. Th. 735 ; Anth. 9, 686, etc.
Étym. ὄλλυμι.
ὀλετήρ, ῆρος, ὁ, der Verderber, Mörder ; Il. 18.114 ; sp.D., Antip.Sid. 18 (VI.115), Ep.adesp. 361 (IX.686); Nonn.; die Form ὀλητήρ bei Hesych. ist schwerlich richtig.
ὀλετήρ
-ῆρος, ὁ
[ὀλε-, ὄλλυμι.]
A destroyer or slayer : φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα Il. 18.114.
ὀλετήρ , ῆοος: destroyer, Il. 18.114†.
ὀλετήρ
ὄλλυμι
- a destroyer, murderer, Il.:— fem. ὀλέτειρα, Babr., Anth.