ὀλέκω
ὀλέκω, to ruin, destroy, kill
ὀλέκω, impf. without augm. ὄλεκον Il. 11.150; Iterat. ὀλέκεσκον (v.l. ὀλέεσκον) 19.135:—pres. ὀλέσκω Phot., Suid.:—
- ruin, destroy, kill, Hom. always in last sense, and mostly of men, οἱ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσιν Il. 18.172, cf. 15.249, Theoc. 22.108, etc.; but in Od. 22.305, of birds which prey on smaller birds, οἱ δέ τε τὰς ὀλέκουσιν ἐπάλμενοι: in Philos., τίκτει τʼ ὀλέκει τε Emp. 17.4:—Pass., perish, die, esp. a violent death, ὀλέκοντο δὲ λαοί Il. 1.10, cf. 16.17.—Chiefly Ep., used by Trag. only in lyr., once in Act., τί μʼ ὀλέκεις; S. Ant. 1285 (lyr.); twice in Pass., ὀλέκει A. Pr. 563 (anap.); ὠλεκόμαν S. Tr. 1012 (lyr.): later, LXX Jb. 10.16:—Pass., ib. 17.1.
ὀλέκω, faire périr, perdre, Il. 15, 249 ; 18, 172 ; Od. 22, 305 ; Soph. Ant. 1286 ; pass. être perdu, périr, Il. 18, 17 ; Soph. Tr. 1013 ||
➳ Act. seul. prés. Il. 18, 172 ; Soph. Ant. 1286 ; Spt. Job 32, 18 ; impf. ὄλεκον, Il. 11, 150 ; Thc. 22, 108, impf. itér. ὀλέκεσκον, Il. 19, 135. — Moy. ὀλέκομαι, Il. 16, 17 ; Spt. Job 17, 1 ; 2 sg. ὀλέκει, Eschl. Pr. 563. Impf. 3 pl. ὀλέκοντο, Il. 1, 10 ; impf. dor. ὠλεκόμαν, Soph. Tr. 1013.
Étym. par allong. du th. ὀλε- de ὄλλυμι.
ὀλέκω, = ὄλλυμι, nur praes. u. imperf., verderben, vernichten, töten ; οἷ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσι, Il. 18.172, öfter, gew. von Menschen ; auch von Raubvögeln, Od. 22.305 ; med. oder pass. ὀλέκοντο δὲ λαοί, sie starben, kamen um, Il. 1.10 ; ὀλέκεσκεν liest Bekker für ὀλέεσκεν Il. 9.135. Einzeln bei den folgdn Dichtern ; ἰὼ ᾍδου λιμήν, τί μʼ ἄρα, τί μʼ ὀλέκεις, Soph. Ant. 1271 ; ὠλεκόμαν ὁ τάλας, Trach. 1009 ; im med. auch Aesch. Prom. 563.
ὀλέκω
[ὀλε-, ὄλλυμι.]
3 sing. pa. iterative ὀλέκεσκε Il. 19.135.
To destroy, kill, slay Il. 5.712=Il. 7.18, Il. 8.279, Il. 11.150, 326, 530, Il. 15.249, Il. 18.172, Il. 19.135, 152, Il. 21.521 : Od. 10.125, Od. 22.305.
In pass., to perish, die : ὀλέκοντο λαοί Il. 1.10. Cf. Il. 16.17.
ὀλέκω , ipf. iter. ὀλέκεσκεν, pass. ὀλέκοντο:=ὄλλῡμι.
ὀλέκω,
- Epic imperf. ὄλεκον, Ionic ὀλέκεσκον, like ὄλλυμι, to ruin, destroy, kill, Hom., Trag.:—Pass. to perish, die, esp. a violent death, ὀλέκοντο δὲ λαοί Il.