ὀλολυγμός
ὀλολυγμός, a loud crying
ὀλολῡγ-μός, ὁ,
- loud cry, mostly of joy, in honour of the gods, ὀ. ἱρὸν . . παιώνισον A. Th. 268; ὀ. εὐφημοῦντα τῇδε λαμπάδι ἐπορθιάζειν Id. Ag. 28, cf. 595, E. Or. 1137, LXX Ze. 1.10, PMag.Lond. 121.323: pl., Epicur. Fr. 143, 419; song of triumph, ἐφυμνῆσαι . . ὀ. ἀνδρὸς θεινομένου A. Ch. 387 (lyr.); rarely of lamentation, AP 7.182 (Mel.).
ὀλολυγμός, οῦ (ὁ) c. les préc. Eschl. Sept. 268, etc. ; Eur. Or. 1137.
ὀλολυγμός, ὁ, das laute Aufschreien, besonders der Frauen, vor Freude, u. um die Götter anzurufen ; ὀλολυγμὸν ἱερὸν εὐμενῆ παιάνισον, Aesch. Spt. 250 ; γυναικείῳ νόμῳ ὀλολυγμὸν ἄλλος ἄλλοθεν κατὰ πτόλιν ἔλασκον, Ag. 581 ; Ch. 381 ; Eur. Or. 1137 ; Ar.
διαπλήρωσον ... ἔσω προσβαλόμενος μυκήσαι (ὀ.)
llénate totalmente de aire, toma aliento y da un mugido (lamento)
el quinto compañero de tu nombre es un lamento
ὀλολυγμός, οῦ, ὁ,
ὀλολύζω
- a loud crying, mostly a joyous cry, in honour of the gods, Aesch., Eur.;—rarely of lamentation, Aesch.