ὄλολυς
ὄλολυς, effeminate, dissolute person
ὄλολυς, ὁ,
- effeminate, dissolute person (ὁ γυναικώδης καὶ κατάθεος καὶ βάκηλος Phot.), Anaxandr. 34.4, Men. 34. (On the accent, v. Hdn. Gr. 2.938.)
ὄλολυς, adj. m. qui pousse des cris de femme, d’où niais, nigaud, Anaxandr. (Ath. 242e) ;.
Étym. cf. ὄλολος.
ὄλολυς, ὁ, bezeichnet nach Phot. bei Menand. und Theopomp. τὸν γυναικώδη καὶ βάκηλον ; vgl. Anaxandr. bei Ath. IV.182d u. VI.242e.