ὀμότης
ὀμότης, one who swears
ὀμό-της, ου, ὁ,
- one who swears, Theognost. Can. 45, EM 258.3.
ὀμότης, ὁ, der Schwörende, der Vereidigte, Sp.
ὀμότης, one who swears