ὁμοτέρμων
ὁμοτέρμων, having the same borders, marching with
ὁμο-τέρμων, ον, gen. ονος,
- having the same borders, marching with another, μήτε γείτονος μήτε ὁ. Pl. Lg. 842e, cf. D.H. 1.9, 26, al.; ὁμοτέρμονα νῆσον Σικελίης Nic. Fr. 5, cf. Scyl. 22; τινι Ath. 14. 625f.
ὁμο·τέρμων, ων, ον, gén. ονος, limitrophe de, dat. Ath. 625f ; gén. Nonn. Jo. 7, 12 ; abs. Plat. Leg. 842e ; DH. 1, 9, etc.
Étym. ὁμ. τέρμα.
ὁμοτέρμων, ον, zusammengrenzend, Grenznachbar ; μήτε οἰκείου πολίτου γείτονος, μήτε ὁμοτέρμονος, Plat. Legg. VIII.842e ; Sp., wie Dion.Hal.