ὀμοτικός
ὀμοτικός, of or for swearing
ὀμο-τικός, ή, όν,
- of or for swearing, σχῆμα Longin. 16.2; ἐπίφθεγμα A.D. Synt. 52.27: neut. -κόν, τό, as Subst., oath, Stoic. 2.62.
ὀμοτικός, zum Schwören gehörig, Sp.; ἐπιρρήματα, adverbia jurandi, Gramm.