ὁμότροπος

ὁμό-τροπος, ον,

• of the same habits or life, ὁ. τε καὶ ὁμότροφος γίγνεσθαι, of the mind in relation to the body, Pl. Phd. 83d: as Subst., οἱ ὁ. τινός Aeschin. 1.158, cf. Thphr. Char. 26.7; Δίκα καὶ ὁ. Εἰρήνα v.l. in Pi. O. 13.7; λέγοιτο δʼ ἄν τις Πυρρώνειος ὁ. D.L. 9.70.
• • • 2 of like fashion, ἤθεα ὁ. Hdt. 8.144; τὰ ἐν Αἰγύπτῳ . . ὁ. ἂν ἦν τοῖσι Ἕλλησι Id. 2.49, cf. Aen.Tact. 19, al. Adv. -πως in the same manner, Id. 3.3, Arist. SE 183b6.
    • 3 homogeneous, Dam. Pr. 45.

ὁμότροπος, von gleichen Sitten, gleicher Lebensart, gleichem Charakter, übereinstimmend ; Δίκα καὶ ὁμότροπος Εἰράνα, Pind. Ol. 13.7 ; ἤθεα, Her. 8.144 ; τινί, 2.49 ; Plat. Phaed. 83d ; οἱ ὁμότροποι Τιμάρχου, Aesch. 1.158 ; Ἔρωτι, Anacr. 36.5.
• Adv. ὁμοτρόπως , Schol. Soph. O.C. 350 u. A.

[ὁμότροπος, -ον

• 1of like character Δίκα καὶ ὁμότροπος Εἰρήνα (ὁμότροφος v. l.) O. 13.7]

ὁμότροπος ὁμό-τροπος, ον,

• • • 1of the same habits or life, Plat.:— as Subst., οἱ ὁμότροποί τινος oneʼs messmates, Aeschin.
    • 2of like fashion, Hdt.