ὀρθίασις
ὀρθίασις, a setting upright, erection
ὀρθ-ίᾱσις, Ion. ὀρθ-ίησις, εως, ἡ,
- a setting upright, erection, Aret. SA 2.12, Sch. E. Ph. 1284.
*ὀρθίασις, ion. -ίησις, εως (ἡ) [ᾱ] érection, Arét. p. 26, 11.
Étym. ὀρθιάω.
ὀρθίασις, [ᾱ], ἡ, ion. ὀρθίησις, das Aufrichten ; Schol. Eur. Phoen. 1290 ; Aret.