ὄρθαι
ὄρθαι, v. ὄρνυμι.
ὄρθαι, v. ὄρνυμι.
ὄρθαι, inf. aor. med. zu ὄρνυμι, Il. 8.494 ; Andere erkl. es, für ὦρθαι, als inf. perf. pass.
ὄρθαι
aor. infin. mid. ὄρνυμι.
ὄρθαι : see ὄρνῡμι.