ὀρθίασμα
ὀρθίασμα, a high pitch of voice
ὀρθ-ίασμα, ατος, τό,
- a high pitch of voice: in pl., loud commanding tones, Ar. Ach. 1042.
ὀρθίασμα, ατος (τὸ) [ᾰτ] parole ou appel d’une voix criarde, cri aigu, Ar. Ach. 1042.
Étym. ὀρθιάζω.
ὀρθίασμα, τό, die laut erhobene Stimme, der Ruf, Schrei, Ar. Ach. 1006.
ὀρθίασμα
from ὀρθιάζω
ὀρθίασμα, ατος, τό,
- a high pitch of voice: in pl. loud commanding tones, Ar.