ὀρθοτονουμένως
ὀρθοτονουμένως, with the unmodified accent
ὀρθο-τονουμένως, Adv., (ὀρθοτονέω)
- with the unmodified accent, Hdn. Gr. 1.555.
ὀρθοτονουμένως, adv. avec l’accent plein, Hdn gr. (Bkk. p. 1445c, v. le préc.).
Étym. ὀρθοτονέω.