ὀροπέδιον
ὀροπέδιον, mountainplain, table-land
ὀρο-πέδιον, τό,
- mountain-plain, table-land, διʼ ὀροπεδίων Str. 7.1.5, cf. 11.12.4, 12.6.1: sg. in 15.1.44.
ὀρο·πέδιον, ου (τὸ) plateau de montagne, Str. 292.
Étym. ὄρος, πεδίον.
ὀροπέδιον, τό, Bergfläche, Strab. 11.14.4.