ὀροτύπος
ὀροτύπος, driven from the mountain
ὀροτύπος [ῠ], ον,
- dashing down a mountain, ὕδωρ A. Th. 85 (lyr.).
ὀρο·τύπος, ος, ον [ῡ] qui bat le flanc d’une montagne (torrent) (cf. ὀρειτύπος) Eschl. Sept. 35.
ὀροτύπος, = ὀρειτύπος, ὕδωρ, Aesch. Spt. 85 ; Phot. erkl. auch ὑλοτόμος. Vgl. ὀροιτύπος.
ὀροτύπος
ὀρο-τύπος (ῠ), ον,
- driven from the mountain, Aesch.