ὀροφόω
ὀροφόω, cover with a roof
ὀροφ-όω,
- cover with a roof, IG 11(2).199 A 104 (Delos, iii B. C.), LXX 3 Ki. 7.7: pf. part. ὠροφωκώς Ph.Byz. Mir. 1.1; form into a roof, τοὺς θυρεοὺς ὑπὲρ τῶν σωμάτων J. BJ 6.1.3:—Pass., to be roofed, δοκοῖς Plu. Apophth. Lac. 2.210e; φατνώμασι J. BJ 5.5.2.
ὀροφόω-ῶ, couvrir d’un toit, Plut. M. 210d ; Jos. B.J. 5, 5, 2, etc.
Étym. ὄροφος.
ὀροφόω, mit einem Dache versehen, bedecken, οἰκίαν τετραγώνοις ὠροφωμένην δοκοῖς, Plut. Apophth. Lac. p. 179.