ὀρόφωμα
ὀρόφωμα, roof, ceiling
ὀρόφ-ωμα, ατος, τό,
- roof, ceiling, Callix. 1, LXX Ez. 41.26, al., D.S. 2.10, Anon. Vat.10.
ὀρόφωμα, ατος (τὸ) toiture, toit, Ath. 205d ; Spt. Ezech. 41, 26 ; 2 Par. 3, 7.
Étym. ὀροφόω.
ὀρόφωμα, τό, Dach, Decke, Ath. V.205d.