ὁμάδελφος
ὁμάδελφος [ᾰ],
- = αὐτάδελφος, Archyt. ap. Simp. in Cat. 178.25, BCH 21.593 (Delph., iv B. C.), Ramsay Cities and Bishoprics 2.567 (Acmonia, iv A. D.), Sch. Ar. Ra. 768.