ὅμαιμος
ὅμαιμος, of the same blood, related by blood
ὅμαιμ-ος, ον,
- of the same blood, related by blood, Hdt. 1.151, 8.144, Cratin. 433, Pl.Com. 192, etc.; αἷμα A. Eu. 653; φόνος ὅ. murder by one near of kin, ib. 212.
- 2 mostly as Subst., ὅμαιμος, ὁ or ἡ, brother or sister, Id. Th. 681, Eu. 605, etc.; σῆς ὁ. καὶ κασιγνήτης S. El. 12; τὴν σὴν ὅ. ib. 325, cf. BMus.Inscr. 1036.6 (Caria, ii/i B. C.): Boeot. gen. pl. ὁμήμων Corinn. Supp. 2.68.
ὅμ·αιμος, ος, ον :
1 qui est du même sang : subst. ὁ, ἡ ὅμ. frère ou sœur, Eschl. Sept. 681, etc. ; Hdt. 1, 151 ; 8, 144 ; Soph. O.C. 323, etc. ; du même sang que, gén. Eschl. Eum. 605 ||
2 qui concerne un parent par le sang : φόνος ὅμ. Eschl. Eum. 212, meurtre d’un parent.
Étym. ὁμός, αἷμα.
ὅμαιμος, von demselben Blute, blutsverwandt ; τὸ μητρὸς αἷμʼ ὅμαιμον ἐκχέας πέδῳ, Aesch. Eum. 623, vgl. 203 ; bes. Bruder, Schwester, Her. 1.151, 8.144 ; ἀνδροῖν δʼ ὁμαίμοιν θάνατος, Aesch. Spt. 663 ; Soph. O.C. 1769 ; ὅμαιμος ἐκ μιᾶς τε καὶ ταὐτοῦ πατρός, Ant. 509 ; πρὸς σῆς ὁμαίμου καὶ κασιγνήτης, El. 12 ; Eur. oft ; einzeln bei Sp., ὅμ. ἀνήρ, Luc. Calumn. 28.
ὅμαιμος
ὅμ-αιμος, ον,
αἷμα
- 1of the same blood, related by blood, Lat. consanguineus, Hdt., Aesch.; φόνος ὅμ. murder by one near of kin, Aesch.
- 2as Subst., ὅμαιμος, a brother or sister, Aesch., Soph.