ὁμοούσιος
ὁμοούσιος, consubstantial
ὁμο-ούσιος, ον, (οὐσία)
- consubstantial, Plot. 4.4.28, 4.7.10, Porph. Abst. 1.19, Iamb. Myst. 3.21, Syrian. in Metaph. 129.3, Simp. in Ph. 44.3, etc.
ὁμο·ούσιος, ος, ον, consubstantiel, Plot. Enn. 2, 865.
Étym. ὁμ. οὐσία.
ὁμοούσιος, von derselben Natur, demselben Wesen, Sp.