ὁμόνεκρος
ὁμόνεκρος, companion in death
ὁμό-νεκρος, ον,
- companion in death, Luc. DMort. 3[2].1.
ὁμό·νεκρος, ος, ον, compagnon de mort, Luc. D. mort. 2, 1.
Étym. ὁμ. νεκρός.
ὁμόνεκρος, mit tot, Luc. Mort.D. 2.1.
ὁμόνεκρος
ὁμό-νεκρος, ον,
- companion in death, Luc.