ὅμουρος
ὅμ·ουρος, ος, ον, ion. c. ὅμορος, Hdt. 1, 134 ; 4, 125 ; DP. 435 ; avec le dat. Hdt. 1, 57 ; 2, 65, etc.
ὅμουρος, ion. = ὅμορος, angrenzend, Grenznachbar ; τινί, Her. 1.57, ἐοῦσα Αἴγυπτος ὅμουρος τῇ Λιβύῃ 2.65, u. so vom Lande auch 7.8.3 ; später auch τινός.