ὁμόριος
ὁμόριος, neighboring
ὁμόρ-ιος, Ion. ὁμούριος, ον,
- = ὅμορος, Call. Fr. 185, A.R. 2.379, D.P. 649, etc.; for Plb. 2.39.6, v. Ὁμάριος.
ὁμόριος, ος, ον, protecteur des frontières, des limites (Zeus) Pol. 2, 39, 6 ||
➳ Ion. ὁμούριος, v. ce mot.
Étym. cf. le suiv.
ὁμόριος, = ὅμορος. Bei Pol. 2.39.6 Beiname des Zeus.