ὁμοπράγμων
ὁμοπράγμων, coadjutor
ὁμο-πράγμων, ονος, ὁ,
- coadjutor, J. AJ 17.12.1.
ὁμο·πράγμων, ων, ον gén. ονος, qui participe à une entreprise, associé, auxiliaire, Jos. A.J. 17, 12, 1.
Étym. ὁμ. πρᾶγμα.
ὁμοπράγμων, ον, mitandelnd, Gehilfe, Teilnehmer, Jos.