ὄμοργμα
ὄμοργμα, that which is wiped off, a spot
ὄμοργ-μα, ατος, τό,
- that which is wiped off, a spot, AB 432.
ὄμοργμα, ατος (τὸ) tache, souillure, Syn. 182d.
Étym. ὀμόργνυμι.
ὄμοργμα, τό, das, was man abwischt, der Fleck, Sp. – In B.A. 432 steht ὀμόργματα τὰ ἐπίμετρα λέγεται, etwa Streichmaß.