ὀλοοίτροχος
ὀλοοί·τροχος, ος, ον, épq. et ion. c. ὁλοίτροχος, Il. 13, 137 ; Oracl. (Hdt. 5, 92, 2).
ὀλοοίτροχος, poet. = ὁλοίτροχος ; Il. 13.137 ; Orak. bei Her. 5.92.2.
ὀλοοίτροχος
ὁ
[app. for ϝολοϝ-οί-τροχος, fr. ϝελυ-, ϝελϝ-, (ϝ)είλω + τρέχω. The -οι- not explained.]
A rolling stone Il. 13.137.
ὀλοοίτροχος (ϝολ., cf. volvo): rolling stone, round rock, Il. 13.137†.
ὀλοοίτροχος, ὁ,
lengthd. Epic form of ὀλοίτροχος.