ὄρνυμι
ὄρνυμι, to stir, stir up
- stir, stir up; esp.
- 1 of bodily movement, urge on, incite, τινὰ ἐπί τινι Il. 5.629, 12.293; οἱ ἐπʼ αἰετὸν ὦρσε let loose his eagle upon him, Hes. Th. 523; τινὰ ἀντία τινός Il. 20.79; rarely, τινὰ εἰς ἀυάταν Pi. P. 2.29: c. inf., Ζεὺς ὦρσε μάχεσθαι urged them on to fight, Il. 13.794, cf. 17.273; τὴν . . ῥέξαι θεὸς ὤρορεν ἔργον Od. 23.222; τόλμα μοι γλῶσσαν ὀρνύει λέγειν Pi. O. 13.12, cf. P. 4.170, S. Ant. 1060:—Med., with pf. ὄρωρα, move, stir oneself, εἰς ὅ κε . . μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ while my limbs have power to move, Il. 9.610, cf. Od. 18.133, etc.: used by Hom. in imper. ὄρσεο, up! arise! (like ἄγε and ἴθι) in exhorting, Il. 3.250, al.; ὄρσο 5.109, 24.88; ἀλλʼ ὄρσευ πόλεμόνδε 4.264, 19.139: in hostile sense, rush on, rush furiously, ὦρτο δʼ ἐπʼ αὐτοὺς [Ἕκτωρ] 5.590, 11.343; ὦρτο δʼ ἐπʼ αὐτῷ 21.248; ὤρνυτο χαλκῷ Τυδεΐδης 5.17, etc.; ὄρνυται λαός A. Th. 89 (lyr.), cf. 419 (lyr.), S. OC 1320.
- 2 make to arise, call forth, ἀπʼ Ὠκεανοῦ . . Ἠριγένειαν ὦρσεν Od. 23.348, cf. 7.169; awaken, arouse from sleep, ὦρσεν . . Ἱπποκόωντα Il. 10.518; of animals, start, chase, ὦρσαν δὲ Νύμφαι . . αἶγας ὀρεσκῴους Od. 9.154; ὡς δʼ ὅτε νεβρὸν ὄρεσφι κύων . . ὄρσας ἐξ εὐνῆς Il. 22.190:— Med., arise, start up, esp. from bed, Ἠὼς ἐκ λεχέων . . ὤρνυθʼ II.2; ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφιν Od. 2.2, etc.; ἀπὸ θρόνου ὦρτο φαεινοῦ Il. 11.645; ἀπὸ χθονὸς ὤρνυτο attacked from . ., 5.13: abs., ὀρνυμένοιο ἄνακτος Hes. Th. 843: c. inf., rise to do a thing, set about it, οἱ δʼ εὕδειν ὤρνυντο Od. 2.397 (so c. part., ὄρσο κέων get thee to bed, 7.342); ὦρτο . . ἴμεν 7.14, cf. Hes. Sc. 40; ὦρτο πέτεσθαι Il. 13.62, etc.; ὤρετο . . Ζεὺς νειφέμεν started or began to . ., 12.279; without inf., ὤρορε θεῖος ἀοιδός Od. 8.539.
- 3 freq. used of things as well as persons, call forth, excite, of storms and the like, which the gods call forth, ὄρσας . . ἀνέμων . . ἀϋτμήν 11.407, cf. Il. 14.254, 21.335; νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε 1.10, etc.; θεὸς χειμῶνʼ ἄωρον ὦρσε A. Pers. 496:—and in Med., arise, ὀρώρει δʼ οὐρανόθεν νύξ Od. 5.294, al.; φλὸξ ὦρτο Il. 8.135; ὅτε τις χειμὼν . . ὄροιτο Od. 14.522; ὦρτο δὲ κῦμα πνοιῇ ὕπο λιγυρῇ Il. 23.214; πῦρ ὄρμενον ἐξαίφνης 17.738, cf. S. OT 177 (lyr.).
- b of human actions, passions, and the like, ὄρσαι πόλεμον Il. 4.16; ἔριν Od. 3.161; ἐν δὲ κυδοιμὸν ὦρσε κακόν Il. 11.53; ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο 23.108, al.; μή μοι γόον ὄρνυθι Od. 17.46, cf. 10.457; ἐν φόβον ὦρσε Il. 13.362; ἐν μένος ὦρσεν 8.335:—and in Med., φευγόντων δʼ οὔτʼ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτε τις ἀλκή 5.532; καί μοι μένος ὤρορε 13.78; ὅππῃ οἱ νόος ὄρνυται Od. 1.347; ἔριδος μέγα νεῖκος ὀρώρει Il. 17.384; τῶν δὲ στόνος ὤρνυτʼ ἀεικής 10.483, al.; δοῦρα ὄρμενα πρόσσω the darts flying on wards, 11.572; ὀρνυμένων πολέμων Pi. O. 8.34; ἀφρὸς ἀπὸ χροὸς ὤρνυτο started from the skin, Hes. Th. 191; ὠς λόγος ἐκ πατέρων ὄρωρεν Alc. 71.
- 4 A.R. uses ὄρωρε nearly as = ἐστί, 1.713, al.; ὀρώρει = ἦν, 2.473, 3.457.—The Verb is mainly used in Ep. and Lyr. poetry; seldom found in Trag. trim., ὄρσω S. Ant. 1060; ὦρσα A. Pers. 496; ὄρνυμαι S. OC 1320; ὠρώρει ib. 1622, A. Ag. 653; prob. never in Com. (Ar. Ra. 1529 is mock-Epic) or correct Prose.
1. act. met acc., causat.
a. in beweging brengen, doen opkomen:
b. overdr. opwekken, doen ontstaan:
2. med.-pass., intrans., met perf.
a. zich in beweging zetten, beginnen; met inf.:
b. ontstaan:
erregen, in Bewegung setzen, bewegen, zum Gehen antreiben, gew. Menschen, bes. zum Kampfe, οἱ δʼ Ἀχαιοὺς ὤρνυον, 12.142, ἄλλους ὄρνυθι λαούς, 15.475 ; ὦρσε δὲ τοὺς μὲν Ἄρης, τοὺς δὲ γλαυκῶπις Ἆθήνη, 4.439 ; aufstehen lassen, sich erheben lassen, χειρὸς ἑλὼν Ὀδυσῆα ὦρσεν ἀπʼ ἐσχαρόφιν Od. 7.169, ἀπʼ ὠκεανοῦ Ἠριγένειαν 23.348, ὄρσας ἐξ εὐνῆς Il. 22.190, aus dem Schlaf aufwecken, 10.518, und ähnl. ὦρσαν δὲ Νύμφαι αἶγας, die Nymphen jagten die Ziegen auf, Od. 9.154. – Eben so von leblosen Dingen ; χαλεπὴν ὄρσουσα θύελλαν, Il. 21.335, vgl. Od. 24.110 ; πόλεμόν τε κακὸν καὶ φύλοπιν αἰνὴν ὄρσομεν, Il. 4.16, wir werden die Schlacht erregen, wie ὄρνυτʼ ἀϋτήν, 15.718 ; auch νοῦσον ἀνὰ στρατὸν ὦρσε, 1.10 ; κονίην ὦρσαν πόδες ἵππων, 11.152 ; und bes. von Gemütsbewegungen, μηκέτι νῦν θαλερὸν γόον ὄρνυτε, Od. 10.457 ; μένος, den Mut, Il. 17.423 u. öfter ; ἄσβεστον γέλω, Od. 20.346 ; vgl. Pind. ὦρσεν ἐκ Δαναῶν γόον, P. 3.102 ; νυκτὶ δʼ ἐν ταύτῃ θεὸς χειμῶνʼ ἄωρον ὦρσε, Aesch. Pers. 488 ; übertr., οἴαν σοι λώβαν ὦρσέ τις δαίμων, Eur. Hec. 201. – Hom. hat hierzu noch einen eigenen aor. ὤρορον, von dem unten beim med. erwähnten perf. ὄρωρα wohl zu unterscheiden, κύματα Εὖρός τε Νότος τε ὤρορε Il. 2.146, vgl. Od. 4.712, 19.201. – Das, wozu man Einen antreibt, wird im inf. hinzugesetzt, τότε δὲ Ζεὺς ὦρσε μάχεσθαι, Il. 13.794, 17.273, ὄφρα πυρὴν ὄρσητε καήμεναι, 23.210, τὴν δʼ ἤτοι ῥέξαι θεὸς ὤρορεν ἔργον ἀεικές, Od. 23.222 ; so Pind. τόλμα μοι γλῶσσαν ὀρνύει λέγειν, Ol. 13.12 ; ὤρνυεν κάρυκας πλόον φαινέμεν, P. 4.170 ; ἀεῖσαι Θέμιτες ὦρσαν, Ol. 11.25, regten an zu singen ; absol., δαίμονος ὀρνύντος, auf Antrieb des Gottes, P. 10.10 ; ὄρσεις μετʼ ἀκίνητα διὰ φρενῶν φράσαι, Soph. Ant. 1047 ; – auch durch Präpositionen bestimmt, bes. bei feindlicher Aufregung, Τληπόλεμον ὦρσεν ἐπʼ ἀντιθέῳ Σαρπηδόνι μοῖρα, Il. 5.629, 12.293, ἀντία τινός, 20.79 ; auch τινά τινι, 17.72.
Häufiger im med. ὄρνυμαι (Hom. ὄρνυται, ὄρνυσθε, ὀρνύμενος, impf. ὤρνυτο, ὤρνυντο), fut. ὀροῦμαι, ὀρεῖται, Il. 20.140, aor. ὠρόμην, ὤρετο, 22.102, häufiger in synkopierter Form ὦρτο, ὄροντο, Od. 3.471, auch ὀρέοντο (s. ὀρέομαι), imperat. ὄρσο u. ὄρσεο, ὄρσευ, inf. ὄρθαι, Il. 8.474, partic. ὄρμενος, perf. ὄρωρα (Hom. nur in der 3. Pers. ὄρωρε, ὀρώρῃ, ὀρώρει, oft, wie βοὴ δʼ ἄσβεστος ὀρώρει, Il. 11.500, was Ar. Pax 1153 beibehält, aber auch ὠρώρει, Il. 18.498, wie Aesch. u. Soph., s. unten); aber ὤρορε ist aor., der Bdtg nach zum Aktiv gehörig (s. oben); Il. 13.78 καί μοι μένος ὤρορε und Od. 8.539 ἐξ οὗ ὤρορε θεῖος ἀοιδός sind nach der einfachsten Erkl. als Perfecta mit intransitiver Bdtg zu nehmen ; gleichbedeutend mit ὄρωρε findet sich noch eine passive Form ὀρώρεται, Od. 19.377, 524, u. dazu der conj. ὀρώρηται, Il. 13.271 ; sich regen, sich in Bewegung setzen, in denselben Vrbdgen wie das act.; zunächst von lebenden Wesen, sich erheben, z.B. vom Lager, ἠὼς ἐκ λεχέων ὤρνυτο, Il. 11.2 u. öfter, wie ὤρνυτʼ ἄρʼ ἐξ εὐνῆφι, Od. 3.405 u. öfter, ἀπὸ θρόνου, Il. 11.645, u. ohne Zusatz, ὀρνυμένοιο ἄνακτος, Hes. Th. 843 ; vgl. ἀπὸ κλισιᾶν ὦρτο Pind. P. 4.134 ; zur Schlacht, ἀπὸ χθονὸς ὤρνυτο πεζός, Il. 5.13, ὦρτο δʼ ἐπʼ αὐτούς, er stürmte gegen sie los, ib. 590 u. öfter ; absol., sich regen, rühren, bes. im imperat. ὄρσεο, Il. 3.250, 18.170 u. öfter, δεῦρο δὴ ὄρσο, Od. 22.395, wie ἄγε, ἴθι, nur mit dem Nebenbegriff größerer Schnelligkeit ; auch ὄρσο κέων, Od. 7.342, erhebe dich, schlafen zu gehen. – C. inf., sich anschicken, Etwas zu tun, sich erheben wozu, einen Anlauf wozu nehmen, οἱ δʼ εὕδειν ὤρνυντο, sie erhoben sich um schlafen zu gehen, Od. 2.397, ὦρτο πόλιν δʼ ἴμεν, 7.14. – Von den Gliedern, εἰσόκε μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρῃ, so lange sich mir die Knie bewegen, regen, Il. 9.610, 10.90, Od. 18.133 u. sonst, u. ähnl. τῶν δὲ σθένος ὄρνυται αἰέν, Il. 11.827, wie vom Geiste und von Gemütsbewegungen, ὅππῃ οἱ νόος ὄρνυται, Od. 1.347, und ἵνα μήτις ἔρις καὶ νεῖκος ὄρηται, 20.267, öfter ; πένθος, Il. 11.658, u. danach auch πόλεμος, πόνος, 12.348, 361, u. in weiterer Ausdehnung auch von den Aeußerungen derselben, bes. vom Lärm, ὀρυμαγδὸς ὄρωρεν, 16.633 u. öfter, wie wir auch sagen »der Lärm erhebt sich« ; ἀλαλητός, 4.436, ὅμαδος, 9.573, βοή, 11.500, στόνος, 10.483, δοῦπος, 16.635, κτύπος, 19.363 ; auch ὑμέναιος, 18.493, κλαγγὴ συῶν, Od. 14.412 ; und von leblosen Dingen und Naturerscheinungen, κονίσαλος ὤρνυτο, Staub erhob sich, Il. 3.13, κονίη, 11.151, κῦμα ὀρνύμενον, 14.395, öfter, καύματος ὀρνυμένοιο, 5.865, vgl. ὅτε (πῦρ) τʼ ὤρετο καιέμεν ὕλην, 14.397, χειμών, Od. 14.522, οὐρανόθεν νύξ, 5.294 ; ἐκ φαρέτρας ὀρνύμενον βέλος, Pind. P. 4.91, wie auch Hom. sagt δοῦρα ὄρμενα πρόσσω, vorwärts fliegende Speere, Il. 11.572 ; ἀφρὸς ἀπὸ χροὸς ὤρνυτο, Schaum erhob sich, bildete sich, Hes. Th. 191. In allen diesen Vrbdgn auch bei den Tragg.; ὁ λεύκασπις ὄρνυται λαός, Aesch. Spt. 88 ; ὀρόμενον κακὸν ἀλεύσατε, das andrängende Uebel, ib. 87 ; κῦμα γὰρ περὶ πτόλιν δοχμολόφων ἀνδρῶν καχλάζει πνοαῖς Ἄρεος ὀρόμενον, Spt. 110 ; ἐν νυκτὶ δυσκύμαντα δʼ ὠρώρει κακά, Ag. 639 ; οὐδʼ ἔτʼ ὠρώρει βοή, Soph. O.C. 1618 ; εἰς ἔριν ὀρνυμένα, Eur. I.T. 1149. sp.D.
Also ὀρνύω Il. 12.142 : Od. 21.100.
Imp. ὄρνυθι Il. 6.363, Il. 15.475, Il. 19.139 : Od. 17.46.
Infin. ὀρνύμεναι Il. 17.546. ὀρνύμεν Il. 9.353 : Od. 10.22.
3 sing. pa. iterative ὄρσασκε Il. 17.423.
Fem. fut. pple. ὄρσουσα Il. 21.335.
3 sing. aor. ὦρσε Il. 1.10, Il. 2.451, Il. 5.8, Il. 11.53, Il. 13.83, Il. 19.41, Il. 23.14, etc. : Od. 3.161, Od. 7.169, Od. 16.154, Od. 19.249, Od. 23.144, etc.
3 pl. ὦρσαν Il. 11.152 : Od. 9.154.
3 sing. subj. ὄρσῃ Il. 9.703, Il. 14.522.
1 pl. ὄρσομεν Il. 4.16. ὄρσωμεν Il. 7.38.
2 pl. ὄρσητε Il. 23.210.
Pple. ὄρσας Il. 22.190 : Od. 11.400, 407, Od. 24.110.
Fem. ὄρσασα Il. 14.254.
3 sing. redup. aor. ὤρορε Il. 2.146, Il. 13.78 : Od. 4.712, Od. 8.539, Od. 19.201, Od. 23.222.
3 sing. pf. ὄρωρε Il. 2.797, Il. 3.87, Il. 7.374, Il. 12.348, Il. 15.400, Il. 24.107, etc.
3 sing. subj. ὀρώρῃ Il. 9.610, Il. 10.90, Il. 11.477, Il. 22.388 : Od. 18.133.
3 sing. plupf. ὀρώρει Il. 2.810, Il. 4.436, Il. 11.500, Il. 12.177, Il. 13.169, Il. 17.384, Il. 24.512, etc. : Od. 5.294, Od. 8.380, Od. 10.122, Od. 11.600, Od. 24.70, etc. ὠρώρει Il. 18.498.
Mid. 3 sing. fut. ὀρεῖται Il. 20.140.
3 sing. aor. ὤρετο Il. 12.279, Il. 14.397, Il. 22.102. ὦρτο Il. 5.590, Il. 7.162, Il. 11.129, Il. 13.62, Il. 20.48, Il. 21.248, Il. 24.515, etc. : Od. 3.176, Od. 8.3, Od. 14.412, Od. 16.215, Od. 23.348, etc.
3 pl. ὀρέοντο Il. 2.398, Il. 23.212.
3 sing. subj. ὄρηται Od. 16.98, 116, Od. 20.267.
3 sing. opt. ὄροιτο Od. 14.522.
Imp. ὄρσο Il. 4.204, Il. 5.109, Il. 24.88 : Od. 7.342, Od. 22.395. ὄρσεο Il. 3.250, Il. 16.126, Il. 18.170, Il. 21.331 : Od. 6.255. ὄρσευ Il. 4.264, Il. 19.139.
Pple. ὄρμενος, -ου Il. 11.326, 572, Il. 17.738, Il. 21.14.
Infin. ὄρθαι Il. 8.474.
3 sing. thematic pf. ὀρώρεται Od. 19.377, 524.
3 sing. subj. ὀρώρηται Il. 13.271.
(ἀπ-, ἐν-, ἐπ-, ὑπ-)
- I
- 1
To set in motion, stir up, raise, send : κύματα Il. 2.146, κονίην Il. 11.152. Cf. Il. 12.253, Il. 14.254, Il. 21.335 : Od. 5.366, 385, Od. 10.22, Od. 11.400 = 407, Od. 12.313, Od. 19.201, Od. 24.110.
To rouse, startle, cause to flee : [νεβρὸν] ἐξ εὐνῆς Il. 22.190.
To start (game) Od. 9.154.
To raise, cause to rise or stand up : Ὀδυσῆα ἀπʼ ἐσχαρόφιν Od. 7.169.
- 2
To rouse, cause to bestir oneself, incite to action, spur on, urge on, set on, send: Σαρπηδόνα ἐπʼ Ἀργείοισιν Il. 12.293. Cf. Il. 4.439, Il. 5.8, Il. 7.38, Il. 9.539, Il. 10.518, etc. : Od. 3.167, Od. 4.712, Od. 16.154, Od. 21.100, Od. 23.348, 367.
To rouse, incite, set on, to do something.
With infin. : μάχεσθαι Il. 13.794. Cf. Il. 12.142, Il. 17.273 : Od. 23.222.
With inanimate object : πυρὴν καήμεναι Il. 23.210.
- 3
In general, to stir up, bring about, set going, raise, send, inspire : νοῦσον ἀνὰ στρατόν Il. 1.10, ἐν σθένος ὦρσεν ἑκάστῳ Il. 2.451. Cf. Il. 4.16, Il. 8.335, Il. 9.353, 533, Il. 11.53, 544, Il. 13.362, Il. 14.522, Il. 15.718, Il. 17.423, Il. 18.218, Il. 23.14, 108, 153, Il. 24.507 : Od. 3.161, Od. 4.113, 183, Od. 10.457, Od. 17.46, Od. 19.249, Od. 20.346, Od. 23.144, 231.
- 1
- II
In mid., in pf. and plupf. act., and also (Il. 13.78 : Od. 8.539) in redup. aor. act.
- 1
To be set in motion, stirred up, raised, to rise, spring up : ὡς ὅτε κῦμα θαλάσσης ὄρνυται Il. 4.423. Cf. Il. 3.13, Il. 5.865, Il. 7.64, Il. 11.151, Il. 14.395, Il. 23.214 : κονίη ἐκ κρατὸς ὀρώρει (rose) Od. 11.600.
- 2
To rouse or bestir oneself, address oneself to motion, set to work, speed, rush, be moved, move : ὦρτο διὲκ προθύρου Il. 15.124, ὅτε τʼ ὤρετʼ Ἀχιλλεύς (shook off his inactivity) Il. 22.102. Cf. Il. 2.398, Il. 4.421, Il. 8.474, Il. 19.2, Il. 23.759, etc. : ἐξ οὗ ὤρορʼ ἀοιδός (was moved to song) Od. 8.539. Cf. Od. 1.347, Od. 14.499, Od. 19.377 (is torn), 524, Od. 22.364, Od. 24.496.
Of the limbs : εἰς ὅ κε γούνατʼ ὀρώρῃ (play their part) Il. 9.610= Il. 10.90. Cf. Il. 11.477, Il. 22.388 : Od. 18.133.
Sim. : μένος μοι ὤρορεν (is roused) Il. 13.78. Cf. Il. 11.827.
Of weapons Il. 11.572.
Of a ship Od. 12.183.
Of night Od. 5.294= Od. 9.69= Od. 12.315.
With infin. indicating a purpose : ὦρτο πόλινδʼ ἴμεν Od. 7.14. Cf. Il. 12.279, Il. 13.62, Il. 23.488 : Od. 2.397.
So of inanimate objects : ὦρτο δʼ ἐπὶ λιγὺς οὖρος ἀήμεναι Od. 3.176. Cf. Il. 14.397.
With fut. pple. : ὦρτʼ ἀγγελέουσα Il. 8.409= Il. 24.77 = 159. Cf. Od. 8.256.
In imp., rouse, bestir yourself (yourselves) ! speed ! up ! come ! come forward ! Il. 3.250, Il. 4.204, 509, Il. 5.109, etc. : Od. 21.141, Od. 22.395.
With infin. Od. 6.255.
With fut. pple. Od. 7.342.
- 3
To stand up or forth : ὤρνυτʼ Ἀγαμέμνων Il. 3.267. Cf. Il. 7.162, 163, Il. 23.288, etc. : Od. 8.111.
- 4
To rise or start up from a recumbent or sitting position : ἀπὸ θρόνου ὦρτο Il. 11.645. Cf. Il. 11.2, Il. 24.515 : ὄρνυτʼ ἐξ εὐνῆφιν Od. 2.2. Cf. Od. 3.405, Od. 4.307, Od. 5.2, Od. 8.2, 3, Od. 23.348.
- 5
In hostile sense, to rush, make a rush, spring, make onslaught, attack : δεύτερον ὄρνυτο χαλκῷ Il. 3.349. Cf. Il. 5.13, 17 = Il. 16.479, Il. 5.590, Il. 11.129, 343, Il. 17.45, Il. 20.158, 164, Il. 21.248, Il. 23.689.
- 6
In general, to be stirred up, brought about, set going, raised, to be on foot, come into being, spring up, rise, be manifested, seen, heard : πόλεμος ἀλίαστος ὄρωρεν (is on foot) Il. 2.797, πολὺς ὀρυμαγδὸς ὀρώρει
810= Il. 8.59 : = Od. 24.70. Cf. Il. 3.87, Il. 4.436, Il. 5.532, Il. 8.135, Il. 9.573, Il. 12.177 (raged), Il. 17.397, Il. 19.363, etc. : Od. 8.343, 380, Od. 10.122, Od. 14.412, 522, Od. 16.98 = 116, 215, Od. 20.267, Od. 22.308, Od. 24.48, 184.
- 1
- radical sense to stir, stir up: esp.,
- 1of bodily movement, to set on, urge on, incite, Il., Hes.: —c. inf., Ζεὺς ὦρσε μάχεσθαι urged him on to fight, Il.:—Mid., with perf. ὄρωρα, to move, stir oneself, εἰσόκε μοι φίλα γούνατʼ ὀρώρηι while my limbs have power to move, Hom.; aor1 imperat. ὄρσεο, ὄρσευ, ὄρσο rouse thee! up! arise! Hom.:—in hostile sense, to rush on, rush furiously, Il., Aesch., etc.
- 2to make to arise, to awaken, call forth, Il.; of animals, to rouse, start, chase, Hom.:—Mid. to arise, start up, esp. from bed, Il.; in perf. mid., ὤρορε θεῖος ἀοιδός Od.:—c. inf. to rise to do a thing, set about it, ὦρτο ἴμεν Il.; ὦρτο Ζεὺς νιφέμεν started or began to snow, Il.
- 3to call forth, excite, Lat. ciere, of storms and the like, which the gods call forth, Hom., Aesch.; so ὄρσαι ἵμερον, φόβον, μένος, πόλεμον, etc., Hom.:—Mid. to break forth, arise, Lat. orior, Il.; ὄρνυται πένθος, στόνος, etc., Il.; δοῦρα ὄρμενα πρόσσω the darts flying onwards, Il.
-
…αἰθαλόεντα κεραυνόν, κῆλα Διὸς μεγάλοιο, φέρον δʼ ἰαχήν τʼ ἐνοπήν τε ἐς μέσον ἀμφοτέρων · ὄτοβος δʼ ἄπλητος ὀρώρει σμερδαλέης ἔριδος, κάρτος δʼ ἀνεφαίνετο ἔργων. ἐκλίνθη δὲ μάχη · πρὶν δʼ ἀλλήλοις ἐπέχοντες ἐμμενέως ἐμάχοντο διὰ κρατερὰς…
Hesiod, Theogony
-
…μάχης εὖ εἰδότε πάσης. τώ οἱ ἀποκρινθέντε ἐναντίω ὁρμηθήτην · τὼ μὲν ἀφʼ ἵπποιιν, ὃ δʼ ἀπὸ χθονὸς ὄρνυτο πεζός. οἳ δʼ ὅτε δὴ σχεδὸν ἦσαν ἐπʼ ἀλλήλοισιν ἰόντες Φηγεύς ῥα πρότερος προΐει δολιχόσκιον ἔγχος · Τυδεΐδεω δʼ…
Homer, Iliad
-
…δʼ εἰσορόῳτε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, αὐτὰρ ἐγὼν εὕδοιμι παρὰ χρυσέῃ Ἀφροδίτῃ. ὣς ἔφατʼ, ἐν δὲ γέλως ὦρτʼ ἀθανάτοισι θεοῖσιν. οὐδὲ Ποσειδάωνα γέλως ἔχε, λίσσετο δʼ αἰεὶ Ἥφαιστον κλυτοεργὸν ὅπως λύσειεν Ἄρηα. καί μιν φωνήσας…
Homer, Odyssey
-
…δειδιότας, ὅθʼ ὁρῶντο ποδώκεα Πηλεΐωνα τεύχεσι λαμπόμενον βροτολοιγῷ ἶσον Ἄρηϊ. αὐτὰρ ἐπεὶ μεθʼ ὅμιλον Ὀλύμπιοι ἤλυθον ἀνδρῶν, ὦρτο δʼ Ἔρις κρατερὴ λαοσσόος, αὖε δʼ Ἀθήνη στᾶσʼ ὁτὲ μὲν παρὰ τάφρον ὀρυκτὴν τείχεος ἐκτός, ἄλλοτʼ ἐπʼ ἀκτάων…
Homer, Iliad
-
…νήξομʼ, ἐπεὶ οὐ μέν τι πάρα προνοῆσαι ἄμεινον. ἧος ὁ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν, ὦρσε δʼ ἐπὶ μέγα κῦμα Ποσειδάων ἐνοσίχθων, δεινόν τʼ ἀργαλέον τε, κατηρεφές, ἤλασε δʼ αὐτόν. ὡς δʼ…
Homer, Odyssey
-
…ἀσκῷ ἐν αἰγείῳ · φέρε δὲ κρητῆρα φαεινὸν κῆρυξ Ἰδαῖος ἠδὲ χρύσεια κύπελλα · ὄτρυνεν δὲ γέροντα παριστάμενος ἐπέεσσιν · ὄρσεο Λαομεδοντιάδη, καλέουσιν ἄριστοι Τρώων θʼ ἱπποδάμων καὶ Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων ἐς πεδίον καταβῆναι ἵνʼ ὅρκια πιστὰ τάμητε · αὐτὰρ Ἀλέξανδρος…
Homer, Iliad
-
…, Βόλβης θʼ ἕλειον δόνακα, Πάγγαιόν τʼ ὄρος, Ἠδωνίδʼ αἶαν · νυκτὶ δʼ ἐν ταύτῃ θεὸς χειμῶνʼ ἄωρον ὦρσε, πήγνυσιν δὲ πᾶν ῥέεθρον ἁγνοῦ Στρυμόνος. θεοὺς δέ τις τὸ πρὶν νομίζων οὐδαμοῦ τότʼ ηὔχετο λιταῖσι, γαῖαν…
Aeschylus, Persians
-
…φορήμεναι ἐς φόβον ἀνδρῶν · τὴν ἄρʼ ὅ γʼ ἐν χείρεσσιν ἔχων ἡγήσατο λαῶν. Ἀργεῖοι δʼ ὑπέμειναν ἀολλέες, ὦρτο δʼ ἀϋτὴ ὀξεῖʼ ἀμφοτέρωθεν, ἀπὸ νευρῆφι δʼ ὀϊστοὶ θρῷσκον · πολλὰ δὲ δοῦρα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἄλλα μὲν ἐν…
Homer, Iliad
-
…, πείθεις δή μευ θυμόν, ἀπηνέα περ μάλʼ ἐόντα. ὣς φάτο, τῷ δʼ ἔτι μᾶλλον ὑφʼ ἵμερον ὦρσε γόοιο · κλαῖε δʼ ἔχων ἄλοχον θυμαρέα, κεδνὰ ἰδυῖαν. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ἀσπάσιος γῆ νηχομένοισι φανήῃ ,…
Homer, Odyssey
-
…θάλασσα · θυῖε δʼ ἄρʼ ἀμφʼ ἀκτὰς περί τʼ ἀμφί τε κύματα μακρὰ ῥιπῇ ὕπʼ ἀθανάτων, ἔνοσις δʼ ἄσβεστος ὀρώρει · τρέε δʼ Ἀίδης, ἐνέροισι καταφθιμένοισιν ἀνάσσων, Τιτῆνές θʼ ὑποταρτάριοι, Κρόνον ἀμφὶς ἐόντες, ἀσβέστου κελάδοιο καὶ…
Hesiod, Theogony