ὀστρακόνωτος
ὀστρακόνωτος, having the back covered with a hard shell
ὀστρᾰκό-νωτος, ον,
- having the back covered with a hard shell, Teucer ap. Ath. 10.455e, Ael. NA 9.6.
ὀστρακό·νωτος, ος, ον [ᾰ] dont le dos est couvert d’une écaille, Teucrus Cyz. (Ath. 455e) ; El. N.A. 9, 6.
Étym. ὄστρακον, νῶτος.
ὀστρακόνωτος, mit hartschaligem Rücken ; ζῷον, Ath. X.455d, aus Teucer ; Ael. H.A. 9.6.