ὄφλημα

ὄφλ-ημα, ατος, τό, (ὀφλεῖν)

• fine incurred in a lawsuit, judgement-debt, D. 21.99, etc.; ὀφλήματα εἰσπράττειν Is. 11.43; ἐκτεῖσαι Arist. Ath. 63.3, cf. D. 39.15, D.S. 16.23, etc.; debt in general, POxy. 237iv 18 (ii A. D.), Luc. Herm. 80, etc.; ὥσπερ ὄ. κληρονομίας Hdn. 5.1.6.

ὄφλημα, τό, Schuld ; ἐξ ἐράνων, Isae. 11.43 ; τὰ ὀφλήματα πόλεως, Dem. 25.18 ; ὀφλήματος ἐγγυητὰς καταστῆσαι, 26.39, im Gesetz ; bes. in einem Prozeß verwirkte Geldstrafe, ἐκτῖσαι, 59.7 ; Luc. u. a.Sp.

ὄφλημα, ατος, τό,

• a fine incurred in a lawsuit, Dem. from ὀφλισκάνω