ὀφρυάω
ὀφρυάω, to have ridges
ὀφρῠ-άω, (ὀφρῦς II)
- to have ridges or hills, Κόρινθος ὀφρυᾷ τε καὶ κοιλαίνεται proverb. in Str. 8.6.23; cf. ὀφρυόεις.
ὀφρυάω-ῶ, s’élever en forme de montagne escarpée, Poèt. (Str. 382).
Étym. ὀφρύς.
ὀφρυάω, anhöhen haben, hügelig sein, im Ggstz von κοιλαίνομαι, poet. bei Strab. 8.6 p. 382.
ὀφρυάω,
ὀφρύς II
- to have ridges, Strab.