ὅμαυλος
ὅμαυλος, sounding together
ὅμ-αυλος, ον,
- (αὐλή) living together, companion, θεῶν ὅμαυλοι POxy. 1083 Fr. 1.8 (Satyric drama), cf. Hsch., Phot.
- 2 neighbouring, τὴν ὅ. χθόνα S. Fr. 24.5.
- II (αὐλός) playing together on the flute, sounding together in concert, γῆρας Id. OT 187 (lyr.).
1 ὅμ·αυλος, ος, ον, qui vit ensemble ou auprès, d’où limitrophe, voisin, Soph. fr. 19 Dind.
Étym. ὁμός, αὐλή.
2 ὅμ·αυλος, ος, ον, dont la flûte est à l’unisson ; fig. qui est en harmonie, Soph. O.R. 187.
Étym. ὁμός, αὐλός.
ὅμαυλος ¹, zusammenwohnend, bes. Gatte, Gattin (?).
ὅμαυλος ², (αὐλός), zusammenflötend, d.i. zusammenstimmend, einstimmig, παιὰν δὲ λάμπει στονόεσσά τε γῆρυς ὅμαυλος, Soph. O.R. 187, Schol. ὁμόφωνος.
ὅμαυλος
ὅμ-αυλος, ον,
αὐλη
- sounding together or in concert, Soph.