ὁμαρτέω

ὁμαρτ-έω, Il. 24.438, E. Ba. 923; Aeol. imper. ὐμάρτη Theoc. 28.3: impf. ὡμάρτουν S. OC 1647; Ion. -ευν A.R. 1.579, Theoc. 2.73; Ep. 3 dual ὁμαρτήτην, v. ὁμαρτήδην: fut. -ήσω Hes. Op. 196, E. Ph. 1616: aor. ὡμάρτησα Coluth. 25; opt. ὁμαρτήσειεν, etc., Od. 13.87, al.: aor. 2 ὅμαρτεν Orph. A. 511;

• act together, at the same moment, τὸν δʼ Αἴας καὶ Τεῦκρος ὁμαρτήσανθʼ ὁ μὲν ἰῷ βεβλήκει, Αἴας δὲ . . νύξεν Il. 12.400; ἐξ οἴκου βῆσαν ὁμαρτήσαντες ἅμʼ ἄμφω Od. 21.188.
• • • 2 accompany, ἐν νηῒ θοῇ ἢ πεζὸς ὁμαρτέων Il. 24.438; οὐδέ κεν ἴρηξ κίρκος ὁμαρτήσειεν could not keep pace, keep up with the ship, Od. 13.87.
    • 3 c. dat., walk beside, accompany, τινι Hes. Op. 196, 676, Th. 201; ὁ. σύν τινι S. OC 1647; πρός τινα Call. Cer. 129; also, pursue, chase, A. Eu. 338 (lyr.): abs., Id. Pr. 678.
    • 4 of things, attend, διθύραμβος ὁ. Διονύσῳ Id. Fr. 355; τῷ γήρᾳ φιλεῖ χὠ νοῦς ὁμαρτεῖν S. Fr. 260: abs., supervene, Hp. Morb. 2.61, cf. A. Th. 1027.—Poet. Verb, used once by Hp. l.c.; cf. ἁμαρτέω.

ὁμαρτέω, zusammentreffen, sowohl im feindlichen Sinne, von zwei Kämpfern, zusammengeraten, ὁμαρτήτην (s. ὁμαρτήδην) Il. 13.584, als auch, häufiger, im freundlichen Sinne, zusammen, in Uebereinstimmung handeln, 12.400 ; bes. zusammengehen, ἐξ οἴκου βῆσαν ὁμαρτήσαντες ἅμʼ ἄμφω, Od. 21.188, sie gingen zusammen, vgl. Il. 24.438 ; daher auch gleichen Schritt halten, gleich schnell sein, folgen können, οὐδέ κεν ἴρηξ κίρκος ὁμαρτήσειεν, Od. 13.87. – Begleiten, folgen, womit verbunden sein, τινί, Hes. O. 198, 678, Th. 201 ; Soph. O.C. 1643 ; Eur. Ion 1151 ; Aesch. Spt. 1013, Eum. 323 ; ἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, Prom. 681, verfolgen ; τίς ἡγεμών μοι ποδὸς ὁμαρτήσει τυφλοῦ, Eur. Phoen. 1610 ; einzeln bei sp.D., wie Coluth. 25.

ὁμαρτέω

[ὁμοῦ + ἀρ-, ἀραρίσκω.]

(ἐφ-)

• • 1

    To do something together or at the same moment, coincide in action: ἐξ οἴκου βῆσαν ὁμαρτήσαντες ἅμʼ ἄμφω Od. 21.188. Cf. Il. 12.400.

  • 2

    To act as a companion or attendant Il. 24.438.

    To keep up with something, vie with it in speed: οὐδέ κεν ἴρηξ κίρκος ὁμαρτήσειεν Od. 13.87.

ὁμαρτέω (ὁμός, root ἀρ), part. ὁμαρτέων, aor. opt. ὁμαρτήσειεν, part. ὁμαρτήσᾱς: accompany or attend, keep pace with, meet, encounter, Il. 24.438, Od. 13.87, Il. 12.400.

ὁμαρτέω, ὁμός, ἀρτάω

• • Ito meet,
  • • 1in hostile sense, to meet in fight, τὼ δʼ ἄρʼ ὁμαρτήτην Il.
    • 2to go together, βῆσαν ὁμαρτήσαντες they walked together, Od.; οὐδέ κεν ἵρηξ κίρκος ὁμαρτήσειε could not keep pace with the ship, Od.
    • 3c. dat. to walk beside, accompany, attend, τινί Hes., Trag.:—also, to pursue, chase, Aesch.
    • 4of things, to attend, Aesch.
  • IIin Mid. c. acc. to go after or attack jointly, Il. Hence