ὑπέρκαιρος
ὑπέρκαιρος, beyond the time, at wrong times
ὑπέρκαιρος, ον,
- beyond the time, at wrong times, Ath. 14.613c, citing X. Ages. 5.1; but codd. of X. give ὑπὲρ καιρόν.
- 2 ὑ. πρὸς τὸν τόπον otiose, superfluous, Phld. Rh. 1 p.119 S.
ὑπέρ·καιρος, ος, ον, qui vient trop tard, Ath. 613c citant Xén. Ages. 5, 1 ; mais dans le texte de Xén. l. c. ὑπὲρ καιρόν.
Étym. ὑ. καιρός.
ὑπέρκαιρος, überzeitig, reif, Ath. XIV.613.