ὑπερίστωρ
ὑπερίστωρ, knowing too well
ὑπερίστωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- knowing but too well, c. gen., S. El. 850 (lyr.).
ὑπερ·ίστωρ, ορος (ὁ, ἡ) qui sait trop bien, gén. Soph. El. 850.
Étym. ὑ. ἵστωρ.
ὑπερίστωρ, ορος, ὁ, ἡ, mehr als zu Viel wissend, nur zu gut wissend, τινός, Soph. El. 840.
ὑπερίστωρ
ὑπερ-ίστωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- knowing too well, c. gen., Soph.