ὑπεροριστέον Save ὑπεροριστέον, one must banish LSJ Bailly 2024 ὑπερορ-ιστέον, one must banish, Aristid. Or. 46(3).33. ὑπεροριστέον, vb. de ὑπερορίζω, Arstd. t. 1, 25.