ὑπερχαίρω
ὑπερχαίρω, to rejoice exceedingly at
ὑπερχαίρω, aor. -εχάρην Hp. Morb.Sacr. 17, late aor. -έχηρα Procop.Gaz. p.147 B.:—
- rejoice exceedingly at a thing, δώροις E. Med. 1165; ἐπὶ τοῖς γάμοις Plu. Suav. 2.1098b; τούτων ἀκούσας ὑπερέχηρεν ὁ Πηλεύς Procop.Gaz. l.c.: c. part., μανθάνων ὑ., ὁρῶν ὑ., X. Cyr. 1.3.3, Luc. Nec. 12: also ὑ. ὅταν . ., ὅτι . ., X. HG 4.1.10, Cyn. 4.4: abs., Hp. Morb.Sacr. 17, Plu. Ages. 33, Luc. VH 1.30.
ὑπερ·χαίρω (f. -χαιρήσω ou -χαρήσομαι, etc.) se réjouir extrêmement, Luc. V.H. 1, 30 ; τινί, Eur. Med. 1165 ; ἐπί τινι, Plut. M. 1098b, de qqe ch. ; avec un part. Xén. Cyr. 1, 3, 3 ; Plut. M. 1103e ; Luc. Nec. 12, de faire qqe ch. ; avec une conj. ὑπ. ὅτι, Xén. Cyn. 4, 4, être extrêmement satisfait que, etc.
ὑπερχαίρω, (χαίρω), sich übermäßig freuen, τινί, über Etwas, δώροις Eur. Med. 1165 ; – c. partic., Etwas mit Freuden, sehr gern tun, Xen. Cyr. 1.3.3 u. Sp.
ὑπερχαίρω
fut. ήσω
- to rejoice exceedingly at a thing c. dat., Eur.; c. part., μανθάνων ὑπ. Xen.