ὑποδάκνω

ὑποδάκνω,

• bite privily, φθεῖρες γεωργὸν ὑ. App. BC 1.101.
• • II to be somewhat pungent, τῇ γεύσει Dsc. 4.142: metaph., to be mordant, Demetr. Eloc. 260.